Pomiń nawigację
18+Graj z głowąNa pieniądze 18+

Bezpieczna gra

Tekst: Magdalena Szymczak

Ostatnia aktualizacja

Gra ma być rozrywką

Slot taki jak Le Bandit został stworzony dla rozrywki i dla większości osób właśnie nią pozostaje. Nie jest sposobem na zarabianie, spłatę długu ani poprawę nastroju po złym dniu. Wynik każdego spinu jest losowy, kasyno ma przewagę w długim okresie, a kolorowe monety i tęcza na ekranie sprawiają, że łatwo stracić rachubę wydanych pieniędzy. Poniżej zebraliśmy narzędzia i formy pomocy dostępne w Polsce – dla osób, które chcą zachować kontrolę, i dla tych, którzy czują, że sprawy zaszły już za daleko.

Tylko dla pełnoletnich

W gry hazardowe na pieniądze mogą w Polsce grać wyłącznie osoby, które ukończyły 18 lat. Legalny operator sprawdza wiek i tożsamość przy rejestracji. Jeśli dzielisz telefon, tablet lub komputer z dziećmi, nie zapisuj haseł do serwisów z grami i włącz kontrolę rodzicielską w urządzeniu. Udostępnianie konta innej osobie, a zwłaszcza niepełnoletniej, narusza regulamin każdego legalnego operatora.

Ustal limity, zanim zaczniesz

Zdecyduj, ile możesz stracić, zanim otworzysz grę, a nie w połowie sesji. W ustawieniach konta u operatora zwykle znajdziesz:

  • limity wpłat na dzień, tydzień lub miesiąc;
  • limity czasu i przypomnienia o długości sesji;
  • czasową blokadę konta na krótką przerwę;
  • samowykluczenie na dłuższy okres, gdy potrzebujesz prawdziwego dystansu;
  • pełną historię wpłat i gier, z której widać, ile naprawdę wydajesz.

Narzędzia te działają najlepiej, gdy ustawisz je na spokojnie, przed pierwszą wpłatą, a nie w chwili emocji po przegranej. Limity warto ustawić niżej, niż wydaje się potrzebne. Łatwo je później podnieść, a trudno cofnąć wieczór, który wymknął się spod kontroli.

Sygnały ostrzegawcze

Warto się zatrzymać i z kimś porozmawiać, jeśli rozpoznajesz u siebie któryś z tych sygnałów:

  • grasz, żeby odegrać przegrane pieniądze;
  • grasz dłużej lub za większe kwoty, niż planowałeś;
  • pożyczasz pieniądze albo odkładasz rachunki, żeby dalej grać;
  • ukrywasz przed rodziną, przyjaciółmi lub partnerem, ile grasz;
  • czujesz niepokój, rozdrażnienie albo smutek, gdy nie możesz grać;
  • gra odbija się na pracy, nauce, śnie lub relacjach.

Krótki test dla siebie

Odpowiedz sobie szczerze na trzy pytania. Czy w ostatnim miesiącu zdarzyło ci się grać za pieniądze przeznaczone na coś innego? Czy po przegranej wracałeś do gry, żeby szybko odrobić stratę? Czy ktoś bliski zwrócił ci uwagę, że grasz za dużo? Jeśli choć raz odpowiedziałeś twierdząco, to dobry moment, żeby zrobić przerwę i porozmawiać ze specjalistą.

Gdy straciłeś już dużo

Nie próbuj odgrywać strat, bo właśnie wtedy ryzyko jest największe. Zakończ grę na dziś, w razie potrzeby zablokuj konto i powiedz komuś, jak wygląda sytuacja. Jeśli pojawiły się długi, nie zaciągaj kolejnych pożyczek, żeby je spłacić – najpierw porozmawiaj z kimś, kto pomoże ci ułożyć plan.

Demo nie uczy wygrywania

Darmowe demo pozwala zrozumieć grę, ale nie nauczy cię jej pokonywać. Wyniki w trybie demo podlegają tej samej losowości co gra na pieniądze i nie da się wyćwiczyć niczego, co poprawi twoje szanse. Traktuj demo jako sposób na sprawdzenie, czy gra ci się podoba, a nie jako trening przed grą na prawdziwe pieniądze.

Gdzie szukać pomocy

Nie musisz radzić sobie z tym sam. Pod numerem 801 889 880 działa Telefon Zaufania Uzależnień Behawioralnych prowadzony przez Instytut Psychologii Zdrowia Polskiego Towarzystwa Psychologicznego. Dzwonić mogą zarówno osoby grające, jak i ich bliscy. Informacje o poradniach i ośrodkach leczenia uzależnień behawioralnych w całym kraju udostępnia Krajowe Centrum Przeciwdziałania Uzależnieniom (KCPU). Istnieją też grupy Anonimowych Hazardzistów, które spotykają się bezpłatnie, zarówno na żywo, jak i w sieci. Pomocy możesz szukać również u lekarza rodzinnego.

Pomocne bywają też programy, które odcinają dostęp do serwisów hazardowych na telefonie i komputerze, oraz blokada takich płatności w aplikacji bankowej, jeśli twój bank ją oferuje.

Dla rodziny i przyjaciół

Gdy martwisz się o kogoś bliskiego, wybierz spokojny moment na rozmowę i mów o tym, co widzisz, zamiast oceniać. Możecie razem zadzwonić na telefon zaufania, bo z jego pomocy korzystają także rodziny. Spłacanie cudzych długów zwykle tylko odsuwa problem w czasie. Zadbaj też o siebie – wsparcie należy się również osobom, które żyją obok kogoś uzależnionego. Pierwszy krok bywa najtrudniejszy, ale właśnie on zmienia najwięcej.